Banner-Strip

The Defects of the Tamil language – A Graduate’s Funny Views dialogue

வாலிபனுக்கும் புலவனுக்கும் சம்பாஷணை.

வாலிபன்: தமிழ்ப்பாஷை ஒன்றுக்கும் பிரயோஜனமில்லை. இது சீக்கிரம் அழிந்தால்தான் நமது நாடு பிழைக்கும்.Bharathi

புலவன்: ஏதப்பா, உனக்கு இந்தப் பாஷையிலே இவ்வளவு கோபம் உண்டாயிருக்கின்றது?

வாலிபன்: நவீன நாகராகத்தினுடைய சங்கதி உமக்குத் தெரியாதய்யா! மனித ஜாதி குரங்கு நிலைமையினின்றும் மாறி, காட்டு மனிதன் ஸ்திதிக்கு வந்தபோது உங்கள் தமிழ்ப் பாஷை ஏற்பட்டது. இப்போது உலகம் எவ்வளவோ மாறிப்போய் விட்டது. மனிதனுடைய அறிவு எவ்வளவோ விசாலமடைந்து போயிருக்கின்றது.

வானத்திலுள்ள கிரகங்கள், நக்ஷத்திரங்கள் முதலியவற்றையெல்லாம் மனித அறிவு ஊடுருவிச் சென்றிருக்கிறது. பதார்த்தங்களின் அணுக்களிலே யெல்லாம் மனுஷ புத்தி நுழைந்து சென்றிருக்கிறது. பிரகிருதி வினோதங்களை மனிதன் எவ்வளவோ அதிகமாக ஆராய்ச்சி செய்திருக்கிறான்.

சமுத்திரத்து ஜலமனைத்தையும் குடத்துக்குள்ளே எப்படி அடைக்க முடியும்? அது போலவே அளவின்றி விரிந்து கிடக்கும் மனுஷ புத்தியின் நவீன சலனங்களையெல்லாம் உம்முடைய பண்டைக் காலத்துத் தமிழிலே கொண்டு நுழைப்பது மிகவும் பிராணாபத்தாயிருக்கிறது. நாம் நாகரிகமடைய வேண்டுமானால் இந்த தமிழ்ப் பாஷையை முற்றிலும் கைவிட்டு விட வேண்டும்.

புலவன்: “நாம்” என்று யாரையப்பா சேர்த்துச் சொல்லுகிறாய்? உன் மட்டிலே நீ பேசுவதைப் பார்த்தால் ஞானக்கடலின் கரை கடந்தவனாகவே நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாய். உன்னைப் போல் இங்கிலீஷ் படியாத மற்ற ஜனங்கள் தமிழ்ப் பாஷையை எப்படிக் கைவிட முடியும்?

ஒரு பாஷையை நீ மரக்கிளையென்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறாயா? அதை ஜனங்கள் பிடித்துத் தொத்திக்கொண்டு விடமாட்டாமோ மென்கிறார்களென்று எண்ணுகிறாயா? மனுஷ பாஷைகள் மனுஷ வாழ்க்கையோடு ஒட்டி உடன் வந்த   பொருள்களல்லவோ?

தலைமுறை தலைமுறையாய், எத்தனையோ நூற்றாண்டுகளாக ஒரு நாட்டார் பேசிவரும் பாஷை அவர்களின் உயிரோடு ஒன்றி விடுகின்றது. மனித அறிவு

வளர்ச்சிக்குப் பாஷை ஒரு கண்ணாடி.  ஒரு நாட்டாரின் அறிவு வளர்ந்து கொண்டு வரவர அந்நாட்டின் பாஷையும் விசாலமடைந்து வருகிறது.

அன்னிய ராஜாங்கம், தாரித்திரியம், சா¦ர பலக்குறைவு, நோய், உற்சாகமின்மை முதலிய காரணங்களால் இப்போது இழிவுகொண்டு போயிருக்கும் தமிழ் நாட்டு ஜனங்கள் ஆங்கிலேயர் முதலிய சுதந்திர நாட்டாரைப் போல் விருத்தியடைந்து வருதல் அசாத்தியமாக இருக்கிறதென்பது ஒருவாறு மெய்யாக இருக்கலாம்.  அதற்குப் பாஷையைக் குற்றம் சொல்வதிலே என்ன பிரயோஜனமிருக்கிறது? ஆடத் தெரியாத தாசி கூடம் போதாதென்பது போலக் கதை சொல்லுகிறாயே!

வாலிபன்: போமையா! பொதுப்படையாகப் பேசிக் கொண்டு போவதிலே என்ன பயனிருக்கிறது. இப்போது ஐரோப்பியர்கள் பூமி நூல், வான நூல், கடல் நூல், பிராணி நூல், அணு நூல் முதலிய நூல்களிலேயெல்லாம் அளவுகடந்த முதிர்ச்சி பெற்றிருக்கிறார்கள்.

மின்சாரம், காந்தம் – இவற்றின் குணாதிசயங்களைப் பற்றி நவீன ஆராய்ச்சி வரம்பில்லாதிருக்கிறது. மின்சாரம், நீராவி என்பவற்றைத் துணையாக வைத்துக் கொண்டு மனித ஜாதியின் சவுகரியங்களுக்கும் அபிவிருத்திக்கும் பயன்படுமாறு ஆயிரக்கணக்கான யந்திரங்களும் கருவிகளும் ஏற்பட்டிருக்கின்றன.

இவ்வளவிலே புதிய பதங்களும , புதிய கருத்துக்களும் லக்ஷக்கணக்காக உண்டாயிருகின்றன. இவற்றுக்கெல்லாம் தமிழ்ப் பாஷையிலே பெயரும் கிடையாது. மண்ணும் கிடையாது. இப்படியிருக்க நீர் ஏதோ பொதுப்படையாக உருட்டிக்கொண்டு போகிறீர்.

புலவன்: அடடா! உனது விவகாரத்தின் நுட்பத்தை என்னவென்று சொல்வேன்?  நீ ஓயாமல் அடுக்கிக் கொண்டு போன நவீன ஆராய்ச்சிக் கதைகளெல்லாம் தமிழ்நாட்டு ஜனங்களுக்குள்ளே வழக்கமான பிறகல்லவோ அவை தமிழ்ப்பாஷையிலே வழங்குவதற்குச் சுலபமாகும்.

தமிழ்நாட்டிலேயோ பொது ஜனங்களுக்கு எழுதப் படிக்கத் தெரிவதுகூட அருமையாயிருக்கிறது. வயிற்றுப் பிழைப்பே பெரிய கஷ்டமாயிருக்கின்றது.

ராஜாங்கத்தார் பொது ஜனக்கல்விக்கு மிகவும் வெட்கக் கேடான சிறுதொகை செலவிடுகின்றார்கள்.  சிறுபான்மையோருக்குத் தரப்படும் கல்விகூட அவர்களைக் குமஸ்தாக்களாக்க வேண்டுமென்ற எண்ணத்துடன் கொடுபடுவதேயன்றி வேறெவ்விதமான பெருந்தொழிலுக்குத் தகுதியாக்கத் தக்கதன்று.

எனவே இந்நாட்டார் பொதுவாக மிகவும் அறிவு சுருங்கிப் போயிருக்கிறார்கள். இதற்குப் பாஷை என்ன செய்யும்? நீராவியால் ஓட்டப்படும் ரயில் வண்டி இந்நாட்டிலே வழக்கமாயிருக்கிறது. இப்போது பொதுஜனங்கள் அதற்கு வார்த்தை ஏற்படுத்திக் கொள்ளாமலா இருக்கிறார்கள்?  மின்சார சக்தியால் தந்தியேற்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. அதற்குத் தமிழர்கள் வார்த்தை உண்டாக்கிக் கொள்ளவில்லையா?

கோவாணமில்லாத நிர்வாண தேசத்தாரின் பாஷையிலே, பட்டு அங்க வஸ்திரத்துக்குப் பெயர் கிடையாதென்றால், அதற்கு அவர்களுடைய பாஷையின் மேல் என்ன குற்றமிருக்கிறது? துணியைக் கொண்டு கொடுத்து வழக்கப்படுத்தினால் முறையே வார்த்தைகளும் உண்டாக்கிக் கொள்வார்கள்.

தமிழ்நாட்டிலே தொழில் வகைப்பாடும், ஆலோசனை மிகுதியும் ஏற்பட்டால் தமிழ்ப் பாஷை அன்றைக்கே வளர்ந்து போய் விடும். இப்படிக்கின்றி இந்தப் பாஷையையே ஒழித்து விடவேண்டுமென்று சொல்வது மஹா மூடத்தனமல்லவா?

கண்ணிலே வியாதி கொண்டிருக்கும் ஒருவன் அதன் மூல காரணங்களைத் தெரிந்து கொண்டு அவுஷதம் பிரயோகம் செய்யாமல் இந்தக் கண்களையே ஒழித்துவிட்டு நல்ல பிரகாசமுள்ள இரண்டு பிரான்ஸ் தேசத்துக் கண்கள் வாங்கி வைத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்று யோசிப்பது நல்லறிவாகுமா? உனது கண்களை நீக்கி விட்டுப் பிரான்ஸ் தேசத்து கண்களை வாங்கி வைத்துக் கொள்வது சாத்தியமா?

வாலிபன்: ஏனையா சும்மா வளர்க்கிறீர்? நான் சொல்வதின் குறிப்பு உமக்குத் தெரியவில்லையே! தமிழ்ப் பாஷை இயற்கையிலேயே நவீனக் கருத்துக்களுக்குப் பொருத்தமுடையதில்லை.  இப்போது கவிதை விஷயத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். இதற்கும் மின்சாரம், காந்தம் முதலிய பூத சாஸ்திர அபிவிருத்திகளுக்கும் யாதொரு சம்பந்தம் கிடையாதல்லவா? இதில்கூடத் தமிழ்ப் பாஷை ஏன் இத்தனை சீர் கெட்டு இருக்கிறது?

டெனிஸன் முதலிய நவீன ஆங்கில கவிதைகளையும் சூரிய நாராயண சாஸ்திரி முதலிய தமிழ்நாட்டுப் புலவர்களையும் ஒப்பிட்டுப் பாரும். ஆங்கிலப் படிப்பற்ற தமிழ்ப் புலவர்களின் நிலைமை சொல்ல வேண்டியதில்லை.

புலவன்: யோசனையின்றி ஏனடா பேசுகிறாய்?  தமிழ்நாடு இப்போது சுதந்திரமும் செல்வமும் சா¦ர பலமும், மனோபலமும் இழந்து தாழ்ந்த நிலைமைக்கு வந்து விட்டது. எனவே இந்த நாட்டில் உயர்ந்த கவிஞர் இல்லாமல் போய் விட்டார்கள். நோய்கண்ட மாமரத்திலே நல்ல பழம் எங்ஙனம் தோன்றும்? மரத்தின் நோயைத் தீர்த்தல்லவோ பிறகு கனியினுடைய ருசியைப் பார்க்க வேண்டும்?

தமிழர்களைப் புனிதப்படுத்திப் பிறகு பார்த்தால் தமிழ்ப் பாஷையின் நறுமணம் விளங்கும். தமிழர்கள் நேர்மையாக இருந்த காலத்தில் திருத்தக்கதேவர், இளங்கோ, கம்பர் முதலிய எண்ணிறந்த தமிழ்ப் புலவர் இருந்து அருமையான தெய்வீகப் பாடல்கள் பாடியிருக்கிறார்கள்.

வாலிபன்: சும்மா ஸ்தோத்திரம் பண்ணாதேயும். கம்பன், டம்பன் எல்லாம் நானும் கொஞ்சம் பார்த்திருக்கிறேன்.

புலவன்: அப்பா, தயவுசெய்து உளறாதே. காலேஜுகளிலே கம்ப ராமாயணம் சொல்லித் தரப்படும் மாதிரியிலே உனக்கும் உன் போன்றோருக்கும் தமிழ்ப் புலவர்களிடம் வெறுப்பு ஏற்படுதல் சகஜமேயாம். எனினும்,போப் முதலிய ஆங்கிலேய வித்வான்கள்கூடப் பண்டைத் தமிழ்ப்புலவர்களின் ஆழ்ந்த கருத்துக்களையும், பெருமைகளையும் கண்டு மிகுந்த வியப்படைகின்றார்கள்.

கம்ப ராமாயணத்திலே ஸீதை தனியாக அசோக வனத்திலேயிருக்கும்போது ராமபிரான் அவ்வப்போது செய்த செய்கைகளையும் விளையாடிய விளையாட்டுக்களையும் நினைத்து நினைத்து வருந்திக் கொண்டிருப்பதாகச் சில பாடல்கள் சொல்லப்படுகின்றன. அதிலே ஒரு பாட்டை உனக்கெடுத்துச் சொல்லிப் பொருள் கூறுகின்றேன்.

அது ஸ்ரீராமன் பட்டாபிஷேகம் பெறும்படி கட்டளையிடப்பட்ட காலத்திலேயும், ‘ராஜ்யத்தை விட்டு வனாந்திரம் செல்’ என்று கட்டளையிடப்பட்ட போதும் ஒரே மாதிரி மனமுடையவனாக முகமலர்ந்திருந்த வியப்பை ஸீதை நினைத்துப் பார்த்துக் கொள்வதாகக் கூறப்படுகிறது.

அப்பாட்டைக் கேள்:

“மெய்த் திருப்பதமே வென்ற காலையும்

இத்திருத் துறந்தே கென்ற போதினும்

சித்தி ரத்தினலர்ந்த செந்தாமரை

ஒத்தி ருக்கு முகத்தினை யுன்னுவாள்”

(பாடலின் பொருள் சொல்லுகிறார்)

பார்த்தாயா? இதிலே என்ன ஓசை நயமும் சொல் நயமும் பொருளின்பமும் மலிந்து கிடக்கின்றன. இதை உனக்கு ஒரு திருக்ஷ்டாந்தமாகச் சொன்னேன்.

இவ்வாறு கம்ப ராமாயணத்திலே ஆயிரக்கணக்கான பாட்டுகள் செறிந்து கிடக்கின்றன.

மாம்பழம் அழுகியிருக்கும்போது தின்று பார்த்தவன் பொதுப்படையாக மாம்பழம் கெட்ட பொருளென்று நிந்திப்பது போல, தமிழ்ப் பாஷையும், தமிழர்களும் பதனமடைந்து போயிருக்கும் இந்தக் காலத்தைக் கவனித்து விட்டு நீ பாஷையையே குற்றஞ் சொல்வது நியாயமன்று.

மஹரிஷி பாலகங்காதர திலகர் முதலிய மகான்கள் சொல்லும் வழிகளைப் பின்பற்றி நமது நாடு செல்வமும் பெருமையும் சுதந்திரமும் பெற்ற பிறகு, நமது பாஷையிருக்கும் மாதிரியைப் பார்த்தால் அப்போது ஆச்சரியமடையத்தக்க விதமாக இருக்கும்.

இந்தியா: 23-2-1907

 


 

 

நன்றி: காலவரிசைப்படுத்தப்பட்ட பாரதி படைப்புகள – இரண்டாம் தொகுதி (1907) பதிப்பு : சீனி. விஸ்வநாதன்

வெளியீடு: சீனி. விஸ்வநாதன் 2, மாடல் ஹவுச் லேன்,சி.ஐ.டி.நகர் சென்னை-600 035